Definitie van Seerah

Allereerst beginnen we met de definitie van Seerah; Wat betekent het woord Seerah bedoelt? Het woord Seerah heeft een taalkundige betekenis en dat is een pad, en wandelen wordt Sayr genoemd; Als je van de ene plek naar de andere loopt, dan zou zeggen Sāra Fulān – die of die persoon loopt. Dus het is het pad die iemand tijdens zijn leven neemt; dat is Seerah. En de Hans Wehr het woordenboek geeft de vertaling van Seerah als 'gedrag, gedrag, Gedrag, gedrag, levenswijze, houding, positie, reactie, manier van handelen en biografie.' Dit zijn allemaal betekenissen van het woord Seerah. Seerah zou het kunnen de biografie van iemand is, het is niet noodzakelijk Mohammed, maar we hebben het woord zo vaak gebruikt bij Mohammed dat toen we zeggen Seerah, we verwijzen bijna altijd naar het leven van Mohammed . Maar je zou ook kunnen zeggen de Seerah van Abū Bakr, Seerah van 'Umar, en Seerah van zus en zo; Het is een biografie van iemand, hun leven. Dus dat is de de betekenis van het woord Seerah, het is het leven van een persoon, en in deze situatie zijn wij bestuderen het leven van de grootste – Mohammed. Belang van het bestuderen van Seerah Wat is het belang van het bestuderen van Seerah? Geschiedenis van Islām Het leven van Mohammed is de geschiedenis van Islām; Je studeert een beknopte geschiedenis van Islam door het leven van Mohammed te bestuderen. In zijn Seerah vonden we situaties en incidenten die ons zouden helpen alles wat we in ons Da'wah-leven zouden moeten weten. Dus het leven van Mohammed is eigenlijk de geschiedenis van Islām; We bestuderen niet alleen de Biografie van een persoon, we bestuderen de geschiedenis van onze religie. Muhammad Ibn Sa'd Bin Waqqās – Sa'd Ibn Waqqās is een van Al-'Asharah Al-Mubashhirīn Fil Jannah, hij is een van de 10 die blijdschap kregen over het Paradijs zegt zijn zoon Mohammed: – "Onze vader zou ons het leren veldslagen van Rasūlullāh, zou hij ons de Seerah van Rasūlullāh leren, En hij zou ons vertellen dat dit de tradities van jullie vaders zijn, dus bestudeer hen." En ze verwezen naar Seerah als Maghāzī – Maghāzī betekent

veldslagen – omdat het laatste deel van het leven van Rasūlullāh werd doorgebracht in Maghāzī, dus ze gebruikten het woord Maghāzī om te verwijzen naar het hele leven van Mohammed. en 'Alï Ibn Husain Ibn 'Alï Ibn Abī Tālib, de kleinzoon van 'Alï Ibn Abī Tālib zou zeggen: "We werden geleerd de Seerah van Rasūlullāh zoals we de Koran geleerd hebben." Zo belangrijk was Seerah voor ze zouden het bestuderen zoals ze de Koran zouden bestuderen. En dat maakt zin, want als we het leven van Mūsā willen bestuderen, waar gaan we dan heen? Waar studeren we het vandaan? Uit de Koran. Als we het leven van 'Īsā willen bestuderen , gaan we naar de Koran. Maar als we het leven van Mohammed willen bestuderen, ook al worden er stukjes en beetjes van zijn leven genoemd in de Koran, maar wij Er zijn niet zoveel details over het leven van Mohammed in de Koran als we hebben ongeveer Mūsā, dus om het leven van Rasūlullāh te bestuderen gaan we naar Seerah. Het leven van alle Ambiyā' werd in de Koran vastgelegd met de behalve van Mohammed , leren we over het leven van Mohammed van Seerah. Dus als we meer willen leren over de Ambiyā', gaan we naar de Koran, maar als we over Mohammed willen leren gaan we weer naar zijn Seerah, hoewel er in de Koran enkele verwijzingen naar zijn leven worden gemaakt. Dat zullen we doen praat over de invloed van Seerah en het begrijpen van de Koran. Liefde voor Mohammed De tweede reden om Seerah te bestuderen: Het is om de juiste liefde voor te ontwikkelen Mohammed in ons hart. Mohammed liefhebben is 'Ibādah, het is een deel ervan. van onze religie om Mohammed lief te hebben. Hij zegt: "Eén van jullie doet dat niet Bereik waarachtig geloof totdat je meer van mij houdt dan van je ouders, jouw kinderen, en de hele wereld." We worden niet echt ware gelovigen totdat we Mohammed meer liefhebben dan wat dan ook, dus het is onderdeel van Israël Mohammed liefhebben.' Umar Ibn Al-Khattāb was een zeer eerlijke en rechttoe rechtaan ging hij naar Rasūlullāh en zei: "O Rasūlullāh, Ik hou meer van je dan van wie dan ook behalve van mezelf." Rasūlullāh zei tegen hem, "Totdat je van me houdt." Dat betekent dat je niet echt het volledige geloof bereikt totdat je meer van me houdt dan van jezelf. Zo kwam 'Umar Ibn Al-Khattāb terug en zei: "O Rasūlullāh, nu hou ik meer van je dan van mezelf." Rasūlullāh zei: "Al-Āna Idhan – Nu heb je het volledige bereikt geloof."

De Ummah houdt tegenwoordig van Mohammed. Als je een moslim vraagt: 'Doe jij Hou van Mohammed? Ze zouden ja zeggen, maar de liefde kan niet erg zijn diep en oprecht, tenzij je de persoon kent. Als je ondiep hebt Informatie over iemand, je kunt niet echt veel van hem houden. Om van een te houden persoon moet je beter leren kennen, en dat geldt vooral voor Mohammed, want hoe beter je hem kent, hoe meer je zult zijn Hoe meer je onder de indruk bent van zijn persoonlijkheid, hoe meer je van hem zou houden. Dus gelijk hoewel de Ummah vandaag de dag met de oppervlakkige informatie die de massa's van Moslims hebben over hem, hou van Mohammed, we kunnen echt geen diep hebben liefde voor Mohammed, tenzij we hem kennen. Je weet wel, de Sahābah, Hoe beter ze hem kenden, hoe dichter ze bij hem waren en hoe meer ze zou van hem houden. 'Amr Ibn Al-'Aas bijvoorbeeld, hij was een van de standvastigsten vijanden van Mohammed, was hij een van de belangrijkste samenzweerders tegen Israël. 'Amr Ibn Al-'Aas werd later moslim, en toen hij overleed, 'Amr Ibn Al-'Aas begon te huilen, hij huilde op zijn sterfbed. Dus zijn zoon 'Abdullāh Bin 'Amr vroeg hem: "O mijn vader, gaf Rasūlullāh niet Heb je het goede nieuws hiervan? Heeft hij je daar geen goede berichten over gegeven?" Dat is het wel in een Hadīth werd gemeld dat Rasūlullāh zei: "Āmana 'Amr – 'Amr Ibn Al- 'Aas heeft geloof bereikt." Dus dit was een getuige van Rasūlullāh dat 'Amr Ibn Al-'Aas was een Mu'min; niet alleen een moslim, maar hij staat ook op de hogere niveau van Mu'min. Dus probeerde zijn zoon zijn vader het goede nieuws te brengen dat je bent een ware Gelovige, Rasūlullāh heeft je al deze vreugdeberichten gegeven, dus waarom huil je nu voor je dood? 'Amr Ibn Al- 'Aas draaide zich om en zei: "Ik heb drie fasen in mijn leven doorgemaakt; bij de eerste fase, de meest verachte man voor mij was Mohammed, en mijn verlangen was dat ik hem kon grijpen en doden." Dat was mijn verlangen, Dat was mijn wens, mijn aspiratie; om Mohammed te doden. Hij zei: "Als ik dat had gedaan stierf op dat moment, ik zou zeker in Hellfire zijn geweest, maar toen zette Allāh de liefde van Islām in mijn hart, en ik ging naar Mohammed en zei: 'O Mohammed, ik wil moslim worden. Steek je hand uit zodat ik kan trouw aan u zweren.'" 'Amr Ibn Al-'Aas zegt: "Mohammed Stak zijn hand uit en ik trok mijn hand terug." So ‘Amr Ibn Al- 'Aas liet Rasūlullāh zijn hand uitsteken, en toen Rasūlullāh was

klaar om zijn hand in de zijne te leggen, trok 'Amr Ibn Al-'Aas zijn hand terug. Rasūlullāh vroeg hem: "Wat is er aan de hand?" 'Amr Ibn Al-'Aas zei: "Ik een voorwaarde moet stellen." Rasūlullāh vroeg hem: "Wat is jouw conditie?" Hij zei: "Mijn voorwaarde is dat u mij vergeeft, dat u mij geeft clemency." Omdat 'Amr Ibn Al-'Aas wist wat hij had gedaan in de in het verleden, de grote misdaden die hij tegen de moslims had begaan, was voldoende voor zijn executie, dus wilde hij ervoor zorgen dat Rasūlullāh zou hem niet verantwoordelijk houden voor wat hij in het verleden heeft gedaan. Rasūlullāh glimlachte en zei: "O 'Amr, weet je niet dat Israël alles uitwist ervoor is, en Hijrah wist alles daarvoor uit, en Hajj wist alles uit Voor het gebeurde?" 'Amr Ibn Al-'Aas zei: "Dus werd ik moslim." Hij zei: "Bij op dat podium werd Muhammad, die mijn grootste vijand was, de meest geliefde persoon voor mij in de wereld, en ik hield zoveel van hem, ik respecteerde hem enorm zo erg dat ik zijn gezicht niet eens volledig kon zien; wanneer ik dat zou doen hem zien, zou ik naar beneden staren." Hij zei: "Ik had zoveel liefde en respect voor hem, dat ik niet eens een volledige blik op zijn gezicht kon krijgen. En als je zou me vandaag vragen hem te beschrijven, dat kon ik niet. En als ik zou sterven in die fase had ik gehoopt in Jannah te zijn." Er zijn andere onderdelen van deze Hadīth, maar wat ons nu zorgen baart is dat toen 'Amr Ibn Al-'Aas werd om Mohammed te leren kennen, wanneer hij dicht bij hem kwam, Mohammed, die zijn ergste vijand was, werd zijn meest geliefde vriend. Suhayl Bin 'Amr werd door Quraish gestuurd om met Muhammad te onderhandelen voor Sulh Al-Hudaybiyyah. Suhayl Ibn 'Amr was een internationale onderhandelaar was geweest, hij was geweest aan het hof van de Perzische keizer, de Romeinse Keizer, de Keizer van Abessinië; Hij was een goed verbonden man, en nu Quraish had hem gestuurd om met Mohammed te onderhandelen. Dus ging hij in Madīnah en hij kwamen binnen, en hij had uit eerste hand ervaring met hoe de Sahābah behandelde Mohammed. Dus ging Suhayl Ibn 'Amr terug om verslag uit te brengen aan Quraish en hij zei tegen hen: "Ik heb de Romeinse keizer bezocht, ik heb de Perzische keizer bezocht, ik heb An-Najāshī van Abessinië bezocht, maar ik Ik heb nog nooit in mijn leven een leider gezien die zo geliefd is bij zijn volgelingen gerespecteerd door zijn volgelingen, zoals Mohammed. Ik heb nog nooit zoiets gezien in de wereld." De Romeinse keizer, de Perzische keizer, An-Najāshī van

Abessinië, hoewel ze alle macht en kracht en rijken hebben, Ik heb nog nooit een volk zo van hun leider gezien houden als de Sahābah Ik hou van Mohammed. Hij zei: "Ik heb geweldige dingen gezien; Mohammed Wudū' zouden maken en de Sahābah zouden haasten om het water te pakken druppelend van zijn lichaam." Dus zei hij tegen hen: "Doe wat je wilt, dit zijn mensen die hun leider nooit zullen opgeven." De Sahābah zou nooit geven hem omhoog; Ze zouden eerst hun leven geven, ze zouden alles opofferen voor hem. Dus als we van Mohammed willen houden, moeten we meer over hem leren. I hebben al gezegd dat we dat onder de massa's moslims niet doen veel informatie over Mohammed hebben, waar we niet veel van weten zijn Seerah, omdat het geen deel uitmaakt van het curriculum dat onderwijs in de De moslimwereld onderwijst desalniettemin, ook al zijn we onwetend over hem en zijn leven, hij is nog steeds de meest geliefde figuur die ooit in de mensheid heeft geleefd, Zijn naam is de meest voorkomende naam ter wereld. Hoeveel mensen in de wereld Mohammed wordt genoemd? Er is geen ander persoon die ooit in heeft geleefd geschiedenis van wie zoveel mensen zichzelf naar hem vernoemden, zoals Mohammed, . Toen ik op de universiteit in de VS zat, hadden we een imām die uit kwam Nigeria, en hij was een Hāfiz en hij was onze Imām in het kleine universiteitsstadje in de VS, en zijn naam was Muhammad Al-'Aashir. Nu, het woord 'Aashir betekent de tiende, dus ik ging er lange tijd van uit dat Al-'Aashir zijn laatste was naam – Muhammad Al-'Aashir. Op een dag liep ik naar hem toe en vroeg ik, "Wat is Al-'Aashir? Is dat de naam van de stam of van de clan?" Hij zei: "Nee, mijn vader noemde elk jongenskind dat hij kreeg Muhammad; al zijn kinderen, zou hij ze Muhammad noemen. Dus om ons te onderscheiden moesten ons nummeren, dus was er Mohammed de eerste, Mohammed de ten tweede, Mohammed de derde, en ik ben Mohammed de tiende!" Zijn vader wilde niet met een andere naam te maken hebben; Al zijn kinderen zouden dat doen wees Mohammed. En in Pākistān en India zou je Mohammed hebben Hārūn, Muhammad Sulaimān, Muhammad Ādam; iedereen is Mohammed. Er is niemand in de geschiedenis die een Ummah zo liefhad als de Ummah houdt van Mohammed, hij is de meest geliefde figuur in de geschiedenis. Wat nu? zal de situatie zijn als we over zijn leven studeren? Hoeveel liefde zullen we hebben

en dan voor Mohammed? Zijn naam is de meest genoemde naam. Rond de klok zal er een Mi'zanah zijn – een minaret, die roept om Gebed en het noemen van de naam van Mohammed – dag en nacht – omdat moslims nu wereldwijd zijn, dus in elke tijdzone die je hebt, Moslims. Dus in elke minuut van de dag zal er een Mi'zanah zijn, dat is en zegt: "Ash'hadu Allā Ilāha Illallāh, Ash'hadu Anna Muhammad ArRasūlullāh." Zijn naam wordt dag en nacht genoemd. En trouwens, de naam Muhammad betekent 'De Geprezene', en er is niemand die dat is geprezen als Mohammed, vervulde zijn naam echt zijn betekenis. Hij is de Geprezen, hij wordt altijd geprezen. Wanneer we zijn naam horen, wat doen we dan Zeg? Sallallāhu 'Alaihi Wa Sallam - Vrede zij met hem. Dus we willen Liefde voor Mohammed ontwikkelen, en de manier waarop we dat kunnen doen is door te studeren zijn leven; We zullen meer van hem houden naarmate we meer over hem leren. Allāh zegt: Zeg, [o Mohammed], "Als uw vaders, uw zonen, uw broeders, uw Vrouwen, je familie, rijkdom die je hebt verkregen, handel waarin je vreest voor achteruitgang, en woningen waar je tevreden mee bent, zijn meer geliefd voor jou dan Allāh en Zijn Boodschapper en Jihād in Zijne Cause en wacht dan tot Allāh Zijn bevel uitvoert. En Allāh doet dat niet Leid het uitdagend ongehoorzame volk. Dus de Āyah stelt dat onze liefde voor Allāh en Zijn Boodschapper en het streven in de zaak van Allāh zou moeten wees voorop aan alles wat erom heen gaat; Onze vaders, onze zonen, onze broeders, onze Partners, onze Kindred, ons rijkdom – alles. Allāh, Zijn Boodschapper en Islām zou voor ieder van ons het dierbaarste moeten zijn. Volg de Weg van Mohammed De derde reden waarom we de Seerah bestuderen is om de weg van Mohammed te volgen . Ibn Hazm zegt: "Wie de voorrang van het hiernamaals nastreeft, de wijsheid van dit leven, het rechtvaardige doel, en de belichaming van moraliteit en karakter, laat hem Mohammed, de Profeet van Allāh, volgen." Dus Muhammad is de belichaming van Khuluq – het perfecte personage, en door te studeren zijn Seerah zullen we beter in staat zijn weg te volgen.

Dieper begrip van de Koran Er zijn enkele Āyāt in de Koran die onafhankelijk zijn van de omstandigheden van hun openbaring, zoals bijvoorbeeld de Āyāt over Al-Ākhirah, Ar-Raqā'iq – deze zijn onafhankelijk van de omstandigheden, maar er zijn ook enkele Āyāt die zich bezighielden met gebeurtenissen die plaatsvonden ten tijde van Mohammed . Dus je zou een paar Āyāt onthullen vóór een gebeurtenis, een paar Āyāt onthuld gelijktijdig met een gebeurtenis, en sommige Āyāt die na een gebeurtenis werden onthuld. Seerah zou ons de verklaring geven van deze Āyāt, zoals bijvoorbeeld Sūrah Al-Ahzāb; veel Āyāt in Sūrah Al-Ahzāb werden onthuld over de Slag van Al-Ahzāb; veel Āyāt in Sūrah Āl 'Imrān hadden betrekking op gebeurtenissen die gebeurde in de tijd van Rasūlullāh, dus je hebt een belangrijk deel van Sūrah Āl 'Imrān, een dialoog tussen moslims en christenen gebaseerd op de christelijke delegatie die uit Najrān kwam om Rasūlullāh te bezoeken ; deze Āyāt bleken Rasūlullāh in zijn dialoog te steunen met de christenen. En dan heb je ook het laatste deel van Āl 'Imrān Omgaan met Ghazwat Uhud. Nu zijn de details van de Ghazwah dat niet genoemd in de Sūrah, dus hoe kunnen we deze Āyāt begrijpen? Door te gaan Seerah. Illustratie van de methodologische stappen van de Islāmische beweging Rasūlullāh doorliep fasen, hij doorliep stappen, begonnen met een geheime Da'wah, en toen werd het openbaar, en later kwam Jihād, dus het doorliep fasen; deze stadia zijn belangrijk voor islamitische bewegingen om Leer en studeer. Murī Al-Ghardān zegt: "En wij geloven dat dit de methodologische voortgang van het leven van de Profeet is goddelijk geleid, want Allāh heeft Zijn Profeet geleid in al zijn stappen, en het was niet het resultaat van een reactie op opkomende omstandigheden." Dus deze gebeurtenissen die plaatsvonden in de het leven van Rasūlullāh was niet willekeurig, het was gepland door Allāh zodat zij ons een leidraad zouden zijn in onze pogingen om Islām te vestigen weer. Het is dus heel belangrijk dat we kijken naar de stadia die Rasūlullāh doorheen ging en de voortgang van zijn Da'wah. Rashīd Ridā zegt: "Was het Niet voor de opleiding en training, zou verbale aanwijzing niet voldoende zijn, voor de Seerah leerde hen hoe ze door de Koran geleid moesten worden en trainde hen om dat te doen

rechtvaardig en gematigd in alle zaken." Dus we hebben de Koran en de Soenna, die zijn Verbale leerstellingen, maar hoe passen we deze verbale leerstellingen toe? Het is door waarbij hij de toepassing van Rasūlullāh en de Sahābah onderzoekt. Dus ze heeft deze verbale leer in actie genomen, en dat is iets wat alleen de Moslims hebben; de volgelingen van alle andere Ambiyā' zijn het spoor van de Seerah van hun Ambiyā', maar bij ons weten we hoe de Koran werd beoefend, weten we hoe de Soenna van Rasūlullāh werd beoefend en het heeft zich aangemeld. Er is een āyah in de Koran die zegt dat je kunt blijven eten en drinkt 's nachts tijdens de ramadan totdat het witte touw wordt onderscheiden Van het zwarte touw. Een van de Sahābah nam dit letterlijk; Hij had een touwtje onder zijn kussen, en hij zou eten en dan zou hij dit touwtje onthullen Na het oppakken van het kussen maar hij zou het touwtje niet zien [verandert in kleur], zodat hij zou blijven eten. Hij bleef dat doen, en dan hij ging naar Rasūlullāh en zei [dat] dit is wat ik heb gedaan. Rasūlullāh lachte en zei dat de Āyah niet betekent dat je een touw in je kamer en je kijkt ernaar, het betekent het witte touwtje dat is de eerste opkomst van licht aan de horizon, dat is wat ermee bedoeld wordt. Dus Rasūlullāh leerde deze Sahābï hoe ze die Āyah moest toepassen, omdat ik dat kon in een donkere kamer zonder ramen zijn en ik heb een touwtje bij me, en het Het zou middaguur zijn en ik kan het nog steeds niet zien, terwijl ik blijf eten. Dus de toepassing van de Āyāt en de Ahādīth van Rasūlullāh worden ons getoond in het leven van Mohammed en het leven van de Sahābah, moge de zegeningen en het genoegen van Allāh zij zij allen. Seerah bestuderen is 'Ibādah' We doen dit niet om onszelf te vermaken; dit is 'Ibādah, daar is Ajr – Beloon het door dit te bestuderen. Wij aanbidden Allāh door samen te komen en het bestuderen van het leven van Mohammed. Dit is de Halaqah van Dhikr – dit is een sessie van Dhikr. Wanneer we samenkomen en praten over Mohammed wij aanbidden Allāh. En we verwachten dat dit een bijeenkomst is die dat zal doen omringd zijn door engelen waarin Allāh ons zal overladen met Zijn genade en rust en we worden genoemd in een bijeenkomst die beter is dan dit. Zo is het

'Ibādah, en Allāh zegt: Zeg, [o Mohammed], "Als je liefhebt Allāh, volg mij dan, [zo] Allāh je zal liefhebben en je zonden zal vergeven. En Allāh is Vergevend en Barmhartig." Een moslimidentiteit ontwikkelen Broeders en zusters, er is een wereldwijde cultuur die wordt afgedwongen op de kelen van iedereen op aarde; Deze wereldwijde cultuur wordt beschermd en gepromoveerd. Thomas Friedman, een beroemde schrijver in de VS, hij schrijft voor de New York Times, zegt hij: "De verborgen hand van de markt Kan niet overleven zonder een verborgen vuist. McDonald's zal nooit floreren zonder McDonnell Douglas, de ontwerper van de F15's." Met andere woorden, dat zijn we niet echt omgaan met een wereldcultuur die goedaardig of meelevend is, dit is een cultuur die je geen keuze geeft; je accepteert McDonald's anders McDonnell Douglas zal hun F15's boven je hoofd sturen. Het is een heel erg intolerante cultuur die niet met iets anders kan samenleven; het ontwortelt elke Andere culturen op aarde snijden gewoon de wortels ervan. En je hebt een citaat hier door Alexander Solzjenitsyn, een beroemde Russische historicus schrijver, zegt hij: "Om een volk te vernietigen, moet je eerst hun wortels doorsnijden." Zo is het is eigenlijk een vernietiging van de mensen op aarde, omdat elke andere cultuur wordt gesloopt. Dit is dus geen wereldwijde cultuur die naast zal bestaan anderen; Het zal anderen vervangen, en de enige ideologie die hiertegen strijdt wereldcultuur is Islām. Maar toch, als moslims, en vooral moslims die leven in het Westen lijden we aan een ernstige identiteitscrisis. Je zou vinden dat hoewel de broer of zus Islām beoefende, de De islamitische identiteit zelf is verloren; De persoon zou meer gemeen hebben met een rockster of een voetballer dan ze zouden hebben met een Companion of Rasūlullāh. Je zult merken dat onze jeugd meer weet over popsterren dan ze weten van de Sahābah van Rasūlullāh, in feite zelfs soms meer dan de Ambiyā'. Hoeveel van onze jongeren kennen de namen van alle Ambiyā' van Allāh? Hoeveel van onze jongeren kennen de namen van de Sahābah? Maar vraag dezelfde persoon om de voetballers op hun naam te noemen favoriete team of hun beste basketballers en ze zouden naar beneden gaan

lijst. Er is dus een ernstige identiteitscrisis gaande onder moslims, en de manier waarop we dat kunnen tegengaan, de manier waarop we een moslimidentiteit kunnen ontwikkelen, is door Door het volgende te doen: Een grondige studie van de islamische geschiedenis Nummer één: Het is door een grondige studie van de islamitische geschiedenis die is bestaande uit de levens van de profeten van Allāh, het leven van Mohammed, de het leven van de Sahābah, en vervolgens het in het algemeen leren van de islamitische geschiedenis Daarna. Dus dat is nummer één; Je ontwikkelt een identiteit door een gehechtheid aan de geschiedenis, omdat geschiedenis onze navelstreng is; dat is onze Lifeline. Wij zijn een verlengstuk van een Ummah, wij zijn niet gescheiden, wij zijn niet losgesneden van onze wortels; wij maken deel uit van een glorieuze Ummah die wij Moet erover studeren. Deel uitmaken van de wereldwijde moslim Ummah Nummer twee: Door deel uit te maken van de wereldwijde moslim Ummah. Onze lokale identiteit mag onze islamitische identiteit niet overschrijden. Dus mijn identificatie met Groot-Brittannië, Amerika, Pākistān, Koeweit of welk ander land dan ook niet mijn islamische identiteit overrulen. Zie je, dit "natie/staat"-concept is iets bijzonders dat Islām kwam afschaffen. Wij hebben onze loyaliteit aan Allāh en aan onze religie, en wij maken deel uit van een wereldwijde Ummah, daarom moeten we studeren, moeten we leren over onze moslimbroeders over de hele wereld. Wat er in Falastīn gebeurt, zou elke Britse moslim moeten aangaan, wat gebeurt in Kashmīr zou elke Amerikaanse moslim moeten aangaan, wat gebeurt in elke hoek van de moslimwereld zou mij zorgen moeten baren alsof het zo is Gebeurde in mijn eigen huis. Dit zijn dus de twee belangrijke elementen bij het opbouwen van een identiteit. Aantal Ten eerste: door een diepgaand begrip van onze geschiedenis, en ten tweede: door deel uitmaken van de Ummah en om de Ummah geven. En opnieuw, de De uitspraak over Alexander Solzjenitsyn is: "Om een volk te vernietigen, moet je eerst een volk vernietigen hun wortels afsnijden". We willen niet dat onze wortels worden doorgesneden, we willen onze wortels om diep te zijn. Het bestuderen van het leven van Rasūlullāh is het belangrijkste ingrediënt in onze geschiedenis.

Het leven van Mohammed is een getuigenis van zijn profeetschap Het grootste wonder van Mohammed is de Koran, en daarna Rasūlullāh heeft nog veel andere wonderen dan dat, maar alleen door zijn leven op zichzelf te bestuderen is een bewijs van zijn profeetschap. Hier heb je een man die al 40 jaar leidde een normaal leven. Het bijzondere aan het leven van Mohammed was in de eerste veertig jaar zijn moraal en karakter, maar Rasūlullāh vertoonde geen tekenen van machts- of invloedsaspiratie – Helemaal niets van dat alles. Rasūlullāh leidde een normaal leven, en toen plotseling, na de leeftijd van 40, brengt Rasūlullāh het grootste teweeg verandering die de wereld ooit heeft gezien; Dat is een ironie, dat is een wonder. Rasūlullāh was analfabeet, hij kon niet lezen of schrijven, en toen presenteert de wereld het beste boek dat ooit is geproduceerd. En wij Je zou eindeloos kunnen doorgaan met een lijst van ironieën van dingen die alleen worden verklaard als Mohammed is een Boodschapper uit Allāh die goddelijke hulp heeft, anders Het is onmogelijk. Er is geen manier om zijn Seerah uit te leggen behalve toe te geven dat hij was een Nabï uit Allāh. Het is onmogelijk voor een persoon om te bereiken wat Mohammed bereikte het zonder hulp van Allāh door Openbaring. Het is dus een getuigenis van zijn profeetschap, het is een van Dalā'il AnNubuwwah. Dan leidt Mohammed een normaal leven voor de Eerst 40 jaar en dan wordt hij plotseling een politiek leider, militair leider, religieus leider, hoofd van een groot huishouden, wetgever, leraar, Imām, en we zouden eindeloos kunnen doorgaan met de lijst van dingen die Rasūlullāh Vroeger deed ik. Dat alles is binnen 23 jaar gedaan – onmogelijk! Dit zou ons naar ons volgende punt brengen: We bestuderen het leven van de grootsten We bestuderen het leven van de grootsten. Op dit moment bestuderen we het leven van de grootste man die ooit voet op deze aarde heeft gezet. Mohammed is de grootste, en welke maatstaf je ook wilt gebruiken voor grootsheid, hij zal dat nog steeds doen Kom er als de beste uit. Michael Hart, een Amerikaanse auteur, schreef een boek getiteld De 100: Een ranglijst van de meest invloedrijke personen in de geschiedenis. Dat ben ik Zeker, velen van jullie zijn bekend met zijn boek. Na het bestuderen van het leven van leiders door de geschiedenis heen werd het hem duidelijk dat Mohammed

de onbetwist grootste man die ooit heeft geleefd; Hij is de grootste. En in zijn Inleiding Hij voelt zich genoodzaakt te reageren op wat de lezers van het boek doen zou je kunnen denken, omdat hij vooral schrijft voor een niet-moslim publiek, dus veel mensen zouden zijn keuze voor Mohammed in twijfel trekken, daarom in zijn Inleiding schrijft hij, "Mijn keuze van Mohammed om de lijst van de meest invloedrijke ter wereld aan te voeren Mensen kunnen sommige lezers verrassen en door anderen worden bevraagd, maar Hij was de enige man in de geschiedenis die op beide gebieden uiterst succesvol was op religieuze en seculiere niveaus. Het is deze ongeëvenaarde combinatie van seculiere en religieuze invloed die volgens mij Muhammad het recht geeft om te zijn beschouwd als de meest invloedrijke enkele figuur in de menselijke geschiedenis." Dus Michael Hart wordt gedreven door de feiten. Er bestaat geen twijfel over dat Mohammed is de grootste, maar dan moet hij zijn lezers zijn excuses aanbieden, hij moet zeggen dat het niet meer in mijn macht ligt, er is geen manier waarop ik iemand kan inzetten anders voor hem; Mohammed is de grootste. Sterker nog, als we nemen Mohammed als militair leider, precies dat aspect van zijn persoonlijkheid, hij zou nog steeds het beste uitkomen. Sterker nog, als we van Mohammed zouden nemen alleen het religieuze aspect van zijn leven, zou hij nog steeds de grootste zijn. Mohammed de politieke leider; hij zou er nog steeds als de beste uit de bus komen. Dus zelfs als je de verschillende aspecten van het leven van Mohammed zou ontleden en ze stukje bij beetje nemen, door slechts één stuk alleen te nemen, zou hij nog steeds groter zijn dan iedereen die ooit heeft geleefd. Dus we bestuderen het leven van Al-Mustafā – degene die gekozen is; Allāh koos hem. Al-Mustafā Min Khalqih – hij wordt gekozen uit de hele schepping van Allāh. En dat zou kunnen nog andere redenen waarom het bestuderen van Seerah belangrijk is. Gebruikte bronnen We zullen voor deze cursus twee primaire bronnen gebruiken: Bron Eén: Seerah van Ibn Kathīr Ibn Kathīr schreef geen boek genaamd Seerah, Ibn Kathīr schreef een encyclopedie van de geschiedenis genaamd Al-Bidāyah Wan-Nihāyah – Het Begin en het einde, en het is letterlijk het begin en het einde. Hij begon vanaf de

begin van de schepping en ging helemaal tot mensen Jannah binnenkwamen en Nār. Een van zijn werken gaat over het leven van Rasūlullāh, en een ander het deel gaat over de Profeten, en dan heeft hij een deel over Al-Khalīfah Ar-Rāshidah, en Al-Khalīfah Al-'Amawiyyah, Al-Khalīfah Al- 'Abbāsiyyah, en hij ging helemaal tot aan zijn tijd, en toen de laatste het boek gaat over Al-Fitan – De Tekens van de Dag des Oordeels, en vervolgens de Dag des Oordeels, en daarna Jannah en Nār. Dus we gaan zijn aflevering nemen deel over Seerah als primaire bron, en ik zal er een beetje over vertellen waarom ik dat heb Ibn Kathīr koos als onze primaire bron. Bron Twee: Sahīh As-Seerah An-Nabawiyyah Het tweede boek dat ik heb gebruikt bij het samenstellen van deze notities is Sahīh As-Seerah An-Nabawiyyah door Ibrāhīm Al-'Alï. Wetenschap van Seerah en Wetenschap van Hadīth Traditioneel was Seerah een aparte wetenschap van Hadīth, ook al was er zijn er gebieden waar ze elkaar kruisen en waar overlapping is tussen hen, maar traditioneel had Seerah een andere set regels dan naar Hadīth. Geleerden van Hadīth waren zeer streng, zeer streng in hun regels, terwijl de geleerden van Seerah liberaler en flexibeler waren. De reden is, toen ze te maken hadden met Hadīth en het trekken van Ahkām – uitspraken, zij wilde ervoor zorgen dat ze uitspraken baseerden op Ahādīth die zijn geluid; ze wilden niet dat we Allāh aanbidden op basis van zwakke bronnen, zodat daarom hanteerden ze zeer strikte regels aan Hadīth. Maar als het erop aankwam Seerah, ze waren flexibeler met de regels, omdat ze dit zagen als geschiedenis die Ahkām niet raakt, beïnvloedt geen uitspraken; er is geen Ahkām op basis daarvan. So Imām Ahmad Ibn Hanbal, die een geleerde is van Hadīth zegt: "Als we over geschiedenis praten, zijn we flexibeler." Dus jij zouden ontdekken dat de schrijvers van Seerah vertellingen accepteerden die zij zou normaal gesproken niet accepteren als ze met Hadīth te maken hadden. Dus dat is er één Track dat werd gevolgd door onze vroege leerlingen. De Seerah van Ibn Is'hāq was geschreven volgens deze regels, de Seerah van Ibn Sa'd; al deze vroege geleerden van Seerah volgden deze flexibele regels in de vertelling. Onlangs, daar was een nieuwe trend onder sommige van onze wetenschappers; Ze wilden de regels toepassen

van Hadīth op Seerah. Waarom? Deze geleerden zeiden dat we nu leven in een tijd waarin de geschiedenis van Rasūlullāh voor ons Ahkām is. In de tijd van Imām Ibn Hanbal, Khilāfah werd gesticht, dus toen ze het leven van de familie bestudeerden Rasūlullāh bestudeerden ze het om algemene lessen te leren, maar het was niet bedoeld om hen te leiden in een methodologie van een beweging omdat Islām dat wel deed al vastgesteld. Maar nu moeten we door de Seerah heen gaan en leren regels daaruit over hoe Da'wah te doen en hoe Islām opnieuw te stichten, zo is het wordt vergelijkbaar met Fiqh waar het op ons van toepassing is, daarom zeggen ze wij dezelfde regels van Hadīth op Seerah moeten toepassen. Het tweede boek, namelijk Sahīh As-Seerah An-Nabawiyyah, is gebaseerd op de regels van Hadīth. Dus wat deze geleerden deden, was dat ze Bukhārī binnengingen, ze gingen naar de moslim, ze gingen naar Sunan Abī Dāwūd, ze gingen naar deze boeken van Hadīth en ze verzamelden de stukjes en beetjes waarnaar verwezen Seerah en zij bouwden een Seerah van Rasūlullāh gebaseerd op Hadīth. Dus in plaats van naar het boek van Ibn Is'hāq te gaan, zouden ze naar Bukhārī gaan. in plaats van naar Maqrīzī of Ibn Hishām of andere vroege geleerden te gaan, gingen ze zou naar Sahīh Muslim gaan. Sa'īd Hawwā heeft een boek geschreven gebaseerd op Hadīth, het heet Al-Asās Fi As-Sunnah, dan is er dit boek dat wij genoemd door Ibrāhīm Al-'Alï en genoemd Sahīh As-Seerah AnNabawiyyah, en er zijn enkele andere boeken die deze lijn volgen. Reden voor de keuze van Ibn Kathīr als primaire bron De reden waarom ik Ibn Kathīr als onze primaire bron heb gekozen, is omdat Ibn Kathīr combineerde beide in één boek, zodat hij informatie zou halen uit de boeken van Seerah en hij zou ook informatie putten uit de boeken van Hadīth, dus je zou hem vertellen vanuit Bukhārī en vanuit Ibn Is'hāq, en dat is wat de Seerah van Ibn Kathīr uniek maakt. Dat is er wel Een nadeel van de Seerah van Ibn Kathīr is dat het wat ingewikkeld is en omslachtig om te gebruiken omdat hij de hele keten van zou noemen vertelling; soms hield hij zich niet aan een chronologische volgorde en Soms bracht hij informatie die tegenstrijdig leek te zijn, maar het is een uitstekende bron, en Alhamdulillāh is nu aanwezig in het Engels taal; het is onlangs vertaald door Le Gassick, een professor aan de VS, en het is een zeer goede vertaling. Andere gebruikte bronnen Andere boeken die we misschien wel en niet gebruiken, en sommige daarvan ik Ik heb wat citaten gekregen, maar ik wil dat je hier vertrouwd mee bent. Boeken: we hebben Al-Minhāj Al-Harakī van Munīr Al-Ghadbān. Het ding Aan dit boek is dat de auteur probeerde bewegingslessen te trekken uit Seerah, dus zou hij Seerah verdelen in het geheime podium, het publieke podium, daarna zou hij de Hijra doorlopen en vervolgens verschillende stadia van Jihād, dus hij probeerde een bewegingscurriculum op te bouwen van Seerah; Het is een recent geschreven boek. En dan heb je Fiqh As-Seerah van Muhammad Ghazālī . Het goede aan zijn boek is dat hij wat Tarbiyah-lessen heeft. En er is ook nog een ander boek met dezelfde naam, Fiqh As-Seerah van Muhammad Sa'īd Ramadān Al-Būtī, en Al-Būtī legt de nadruk op Fiqh, hij veel Fiqh-lessen uit Seerah haalt. En dan is er een boek genaamd AlGhurabā' van Sheikh Salmān Al-'Awdah, en het behandelt de Hadīth van Tūbā Al-Ghurabā' – de Hadīth van de Vreemdelingen, en hij probeert te tekenen correlaties tussen de vreemdelingen in de tijd van Rasūlullāh en de nu vreemden. Al-Asās Fī As-Soenna; we hebben het hierover gehad door Sa'īd Hawwā. En dan At-Tarīq Ilā Al-Madīnah door Muhammad Al-'Abdah, wat is lessen getrokken uit Seerah. en Fiqh as-Seerah door Al-Būtī.